مادهٔ «عرض»

توضیح در ترجمهٔ سوره بقره ۸۳

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَٰقَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَانًۭا وَذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينِ وَقُولُوا۟ لِلنَّاسِ حُسْنًۭا وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنكُمْ وَأَنتُم مُّعْرِضُونَ

و آن‌هنگام که از بنی‌اسرائیل تعهد جدی گرفتیم که: «جز خدا را بندگی نکنید و نسبت به پدر و مادر، کاملاً نیکوکاری کنید و به نزدیکان و یتیمان و بینوایان، و با مردم خوب سخن بگویید و نماز را برپا دارید و زکات را بپردازید.» ولی جز اندکی از شما، در حالی که بی‌اعتنایید، رویگردان شدید.

مادهٔ «عرض» به‌معنی «در معرض دید قرار دادن» و «إعراض» به‌معنی «از معرض دید خارج کردن» است. هر جا متعلق آن حق یا امری باشد که باید به آن توجه شود، «بی‌اعتنایی کردن» و هر جا سخن از برخورد با اشخاص باشد، «صرف نظر کردن» ترجمه کردیم.