مادهٔ «صدق»
۞ قَوْلٌۭ مَّعْرُوفٌۭ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌۭ مِّن صَدَقَةٍۢ يَتْبَعُهَآ أَذًۭى ۗ وَٱللَّهُ غَنِىٌّ حَلِيمٌۭ
گفتاری عرف‌پسند و یک آمرزش بهتر از بخشش صادقانه‌ای است که آزاری در پی آن باشد و خدا بی‌نیاز و بردبار است.
«صدقه» از مادهٔ «صدق» به‌معنای «راستی» است و برای «مالی که با صدق نیت و برای خدا بخشیده می‌شود» به‌کار می‌رود که اعم از پرداخت‌های واجب و مستحب است.