مادهٔ «درس»

توضیح در ترجمهٔ سوره آل عمران ۷۹

مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤْتِيَهُ ٱللَّهُ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْحُكْمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا۟ عِبَادًۭا لِّى مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَٰكِن كُونُوا۟ رَبَّٰنِيِّۦنَ بِمَا كُنتُمْ تُعَلِّمُونَ ٱلْكِتَٰبَ وَبِمَا كُنتُمْ تَدْرُسُونَ

هیچ بشری را روا نیست که خدا به او کتاب و مأموریت و پیامبری دهد، پس به مردم بگوید: «به‌جای خدا بندگانی برای من باشید!» بلکه «به‌خاطر اینکه کتاب را آموزش می‌دادید و به‌خاطر اینکه در خواندن ممارست داشتید عالمانی ربّانی باشید.

مادهٔ «درس» به‌معنی «مداومت و ممارست بر یک امر و از جمله خواندن و آموختن» است.