مادهٔ «کفر»
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
بیتردید کسانی که حقپوشی کردهاند، چه هشدارشان دهی یا هشدارشان ندهی برایشان یکسان است و ایمان نمیآورند.
مادهٔ «کفر» در اصل بهمعنی «رد کردن و بیاعتنایی کردن» است که «پوشاندن» یکی از مهمترین مصادیق آن بهشمار میرود و در بسیاری از تعابیر قرآن بهمعنی «حقپوشی» آمده است و تنها دربارهٔ کسانی بهکار میرود که آگاهانه حقیقتی را انکار میکنند.
إِن تُبْدُوا۟ ٱلصَّدَقَٰتِ فَنِعِمَّا هِىَ ۖ وَإِن تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا ٱلْفُقَرَآءَ فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۚ وَيُكَفِّرُ عَنكُم مِّن سَيِّـَٔاتِكُمْ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ
اگر صدقات را آشکار کنید که چه خوب چیزی است؛ ولی اگر آن را پنهان سازید و به نیازمندان بدهید برای شما بهتر است و خدا بخشی از بدیهایتان را میپوشاند و از شما نادیده میگیرد و خدا به آنچه میکنید آگاه است.
مادهٔ «کفر» بهمعنی «پوشاندن و نادیده گرفتن» است و با توجه به آمدن «عنکم» و «من» بعد از آن ناچاریم هر دو تعبیر «پوشاندن» و «نادیده گرفتن» را در ترجمه استفاده کنیم تا به مقصود آیه نزدیک شویم.