مادهٔ «وهب»
رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً ۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْوَهَّابُ
ای خداوندگار ما، پس از آنکه ما را راهبری کردی دلهایمان را منحرف مساز و از پیشگاه خودت رحمتی ارزانیمان دار که بهراستی تویی که بسیار عطابخشی.
«هبة» از مادهٔ «وهب» بهمعنی «عطا و بخشش، بدون توجه به عوض آن» است.
وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ ۚ كُلًّا هَدَيْنَا ۚ وَنُوحًا هَدَيْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَمِن ذُرِّيَّتِهِۦ دَاوُۥدَ وَسُلَيْمَٰنَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
و به او اسحاق و یعقوب را ارزانی داشتیم و هر یک را راهبری کردیم و نوح را پیش از آن راهبری کرده بودیم و از دودمان او داود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسی و هارون را. و آنچنان نیکوکاران را پاداش میدهیم.
«هبة» از مادهٔ «وهب» بهمعنی «عطا و بخشش، بدون توجه به عوض آن» است.