مادهٔ «غوي»
وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ٱلَّذِىٓ ءَاتَيْنَٰهُ ءَايَٰتِنَا فَٱنسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ ٱلشَّيْطَٰنُ فَكَانَ مِنَ ٱلْغَاوِينَ
و خبر کسی را بر آنان تلاوت کن که نشانه‌هایمان را به او دادیم، ولی از آنها برکنده شد؛ پس شیطان او را به تبعیت واداشت و از رهروان تباهی شد.
مادهٔ «غوي» به‌معنی «رفتن به راه خطا و باطل» است و با «گمراهی» که اغلب مترجمان استفاده کرده‌اند تفاوت دارد.