مادهٔ «غلم»
قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِى غُلَٰمٌۭ وَقَدْ بَلَغَنِىَ ٱلْكِبَرُ وَٱمْرَأَتِى عَاقِرٌۭ ۖ قَالَ كَذَٰلِكَ ٱللَّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَآءُ
گفت: «ای خداوندگار من، چگونه پسربچهای داشته باشم در حالی که مرا پیری فرا رسیده است و زنم نازاست؟» گفت: «بدانسان خدا هر چه بخواهد میکند.
مادهٔ «غلم» بهمعنی «بازیگوشی و شهوت بیش از حد» است و به طفلی که هنوز به بلوغ عقلانی نرسیده باشد بهخاطر غرق بودن در بازیگوشی و شهوات «غلام» میگویند. شاید نزدیکترین تعبیر برای این منظور در فارسی «پسربچه» باشد.