مادهٔ «غفر»
۞ قَوْلٌۭ مَّعْرُوفٌۭ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌۭ مِّن صَدَقَةٍۢ يَتْبَعُهَآ أَذًۭى ۗ وَٱللَّهُ غَنِىٌّ حَلِيمٌۭ
گفتاری عرف‌پسند و یک آمرزش بهتر از بخشش صادقانه‌ای است که آزاری در پی آن باشد و خدا بی‌نیاز و بردبار است.
مادهٔ «غفر» در اصل به‌معنی «محو کردن اثر گناه» یا به تعبیر رایج، «پاک کردن گناه» است و لطفی بالاتر از «بخشیدن» یا «پوشاندن» را می‌رساند. در فارسی معمولاً برای بیان این مفهوم از تعبیر «آمرزش» استفاده می‌شود.