مادهٔ «طغی»

توضیح در ترجمهٔ سوره بقره ۲۵۶

لَآ إِكْرَاهَ فِى ٱلدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ ٱلرُّشْدُ مِنَ ٱلْغَىِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِٱلطَّٰغُوتِ وَيُؤْمِنۢ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱسْتَمْسَكَ بِٱلْعُرْوَةِ ٱلْوُثْقَىٰ لَا ٱنفِصَامَ لَهَا ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

هیچ اجباری در دین نیست؛ راه خوب و بد به‌روشنی از هم مشخص شده است. پس هر کس به جلوه‌گاه گردن‌کشی و برتری‌جویی بی‌اعتنایی کند و به خدا ایمان آورد، قطعاً با مطمئن‌ترین دستگیره - که گسستنی ندارد - خود را نگه داشته است؛ و خدا شنوا و داناست.

مادهٔ «طغی» به‌معنی «گردن‌کشی و بالاتر رفتن از حد متعارف» است و «طاغوت» کسی یا چیزی است که «مظهر گردن‌کشی و برتری‌جویی» باشد.