مادهٔ «رأی»
۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ خَرَجُوا۟ مِن دِيَٰرِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ ٱلْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ ٱللَّهُ مُوتُوا۟ ثُمَّ أَحْيَٰهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ
آیا ندیدی کسانی را که از ترس مرگ در حالی که هزاران تن بودند، از خانههای خود بیرون آمدند، پس خدا به آنها گفت: «بمیرید!» و سپس آنها را زنده کرد؟ بهراستی که خدا قطعاً دارای افزونبخشی بر مردم است، ولی بیشتر مردم قدردانی نمیکنند.
اگرچه وقتی مادهٔ «رأی» بهمعنی «دیدن با فکر و دل» بهکار رود،منظور از آن، «دانستن» است، ولی به هر حال وقتی این مفهوم با همین لفظ بیان شده باید همانگونه هم ترجمه شود.