مادهٔ «جزي»
قَٰتِلُوا۟ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَلَا بِٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ ٱلْحَقِّ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ حَتَّىٰ يُعْطُوا۟ ٱلْجِزْيَةَ عَن يَدٍۢ وَهُمْ صَٰغِرُونَ
با کسانی از اهل کتاب که به خدا و روز واپسین ایمان نمی‌آورند و آنچه را خدا و فرستاده‌اش حرام کرده‌اند، حرام نمی‌شمارند و حساب و کتاب را بر مبنای حق قرار نمی‌دهند، بجنگید تا جزیه را در حالی که خوار و کوچکند با دست خود بپردازند.
«جزیة» از مادهٔ «جزي» در اصل به‌معنی «نوعی جزا و پاداش» است و به مالیاتی که اهل کتاب در قبال دریافت خدمات از جامعهٔ اسلامی پرداخت می‌کردند اطلاق می‌شده است.