مادهٔ «ایمان»
وَلَا تُؤْمِنُوٓا۟ إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ ٱلْهُدَىٰ هُدَى ٱللَّهِ أَن يُؤْتَىٰٓ أَحَدٌۭ مِّثْلَ مَآ أُوتِيتُمْ أَوْ يُحَآجُّوكُمْ عِندَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ إِنَّ ٱلْفَضْلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌۭ
و جز به کسی که از دینتان پیروی کند اعتماد نداشته باشید.» - بگو: «بهراستی راهبری راستین، راهبری الهی است.» - «که مبادا به هیچکسی چیزی مانند آنچه به شما داده شده است داده شود، یا نزد خداوندگارتان با شما بحث کنند.» بگو: «بهراستی افزونبخشی به دست خداست؛ آن را به هر کس بخواهد میدهد و خدا در بر گیرندهای داناست.
اغلب مترجمان «لاتؤمنوا لـ» را «ایمان نیاورید به» ترجمه کردهاند، در حالی که این تعبیر ترجمهٔ «لاتؤمنوا بـ» است. مادهٔ «ایمان» وقتی با حرف لام متعدی شود بهمعنی «اعتماد کردن» است. همانگونه که در آیهٔ ۶۱ سورهٔ توبه میفرماید: «و یؤمن للمؤمنین» یعنی «به مؤمنان اعتماد دارد.»