ترجمهٔ آیهٔ ۲۶ سورهٔ توبه
ثُمَّ أَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودًۭا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿٢٦﴾
سپس خدا آرامش خود را بر فرستادهاش و بر مؤمنان فرو فرستاد و سپاهیانی را فرو فرستاد که آنها را نمیدیدید و کسانی را که حقپوشی کرده بودند، عذاب کرد؛ و آن است سزای حقپوشان.
توضیح ترجمه
- «ذلک» برای اشاره به دور است و همهجا آن را یکسان ترجمه کردهایم.