ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۱ سورهٔ انعام
بَدِيعُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُۥ وَلَدٌۭ وَلَمْ تَكُن لَّهُۥ صَٰحِبَةٌۭ ۖ وَخَلَقَ كُلَّ شَىْءٍۢ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿١٠١﴾
او که مبتکر آسمانها و زمین است؛ چگونه او را فرزندی باشد درحالیکه همسری نداشته و همه چیز را آفریده است و او به هر چیزی داناست.
توضیح ترجمه
- ابتدای آیه در ادامه و توضیح وصف خدا در آیهٔ قبل آمده و خوب است مرتبط با آن ترجمه شود؛ لذا با «او که» آغاز شد.
- «بدیع» بهمعنی «پدیدآورندهٔ چیزی نو و بیسابقه» است که در تعابیر رایج فارسی به آن «مبتکر» میگویند.
- «صاحبة» در اصل بهمعنی «همنشین» است، ولی معمولاً حالت مؤنث آن برای اشاره به «همسر» بهکار میرود.