ترجمهٔ آیهٔ ۸۴ سورهٔ مائده
وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَمَا جَآءَنَا مِنَ ٱلْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن يُدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿٨٤﴾
«و چرا نباید به خدا و آنچه از حقیقت نزد ما آمده است ایمان بیاوریم و طمع نداشته باشیم که خداوندگارمان ما را با گروه شایستگان وارد سازد؟
توضیح ترجمه
- این ترجمه بر اساس عطف «نطمع» به «نؤمن» است؛ اما در صورت حالیه دانستن واو در «ونطمع» باید آن را «چرا نباید... ایمان بیاوریم در حالی که طمع داریم» ترجمه کنیم و اگر آن را عطف به «لا نؤمن» بدانیم، باید بگوییم: «چرا نباید... ایمان بیاوریم و طمع داریم». بر اساس ترجمهٔ پیشنهادی، ایمان و طمع ورود به بهشت به‌عنوان اموری که اقتضای عقلانیت است مطرح می‌شود، ولی در حالت دوم، مفهوم آیه می‌شود: «چرا با اینکه طمع داریم با شایستگان وارد بهشت شویم، ایمان نیاوریم؟» و در حالت سوم مفهوم این است: «چون ایمان می‌آوریم، طمع داریم خدا ما را با شایستگان وارد بهشت کند.»