ترجمهٔ گروهی قرآن ۴. نساء ۷۷

ترجمهٔ آیهٔ ۷۷ سورهٔ نساء

أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوٓا۟ أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ ٱلْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌۭ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ ٱلنَّاسَ كَخَشْيَةِ ٱللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةًۭ ۚ وَقَالُوا۟ رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا ٱلْقِتَالَ لَوْلَآ أَخَّرْتَنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ قَرِيبٍۢ ۗ قُلْ مَتَٰعُ ٱلدُّنْيَا قَلِيلٌۭ وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لِّمَنِ ٱتَّقَىٰ وَلَا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا ﴿٧٧﴾

آیا کسانی را که به آنها گفته شد: «دست نگه دارید و نماز را بر پا دارید و زکات بدهید» ندیدی؟ که همین که جنگیدن بر آنان مقرر شد، ناگاه گروهی از آنها همچون ترس از خدا یا با ترسی شدیدتر، از مردم می‌ترسیدند و گفتند: «ای خداوندگار ما، چرا بر ما جنگیدن را مقرر کردی؟! و چرا تا مهلتی نزدیک به ما فرصت ندادی؟!» بگو: «بهره‌مندی دنیا اندک است و سرای واپسین برای کسی که پروا کند بهتر خواهد بود؛ و به‌اندازهٔ رشته‌ای نازک به شما ستم نخواهد شد.

متن عربی: پروژهٔ تنزیل (رسم عثمانی)، مطابق مجوز آن.