ترجمهٔ آیهٔ ۱۷۵ سورهٔ آل عمران
إِنَّمَا ذَٰلِكُمُ ٱلشَّيْطَٰنُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَآءَهُۥ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٧٥﴾
به‌راستی جز این نیست که آن شیطان است که گردانندگان امور خود را می‌ترساند؛ پس از آنها نترسید و اگر مؤمن‌اید، از من بترسید.
توضیح ترجمه
- همان‌گونه که در ترجمهٔ آیهٔ ۱۰۷ سورهٔ بقره توضیح داده شد، «ولي» به‌معنی «کسی که تدبیر و رسیدگی به امور دیگری را بر عهده می‌گیرد و اراده‌اش در این امور اولویت دارد» است که در تعابیر رایج به او «سرپرست» یا «گردانندهٔ امور» می‌گویند. بنا بر این ترجمهٔ رایج آن به «دوست» دقیق نیست.
- اگر «تخویف» را دو مفعولی و منظور از «فلا تخافوهم» را نترسیدن مؤمنان از اولیای شیطان بدانیم، «أولیاء» مفعول دوم «یخوّف» خواهد بود و «کُم» یا چیزی شبیه آن را به‌عنوان مفعول اول در تقدیر می‌گیریم. در این صورت ترجمهٔ «یخوّف أولیائه» می‌شود: «ترس از گردانندگان امور خود را در دل‌ها می‌اندازد» که با ادامهٔ آیه نیز سازگارتر است؛ ولی از آنجا که نه‌تنها تخویف در قرآن به‌صورت دو مفعولی به‌کار نرفته، بلکه دو جا به‌صورت «یخوّف الله به عباده» و «یخوّفونک بالذین من دونه» همراه با حرف جر استفاده شده است، به‌نظر می‌رسد اگر در اینجا نیز منظور، ترس از اولیای شیطان بود، باید با حرف جر به‌کار می‌رفت؛ و چون چنین نیست، پس باید منظور از «لا تخافوهم» را ترس از دشمنان بدانیم.