ترجمهٔ آیهٔ ۲۵۸ سورهٔ بقره
أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِى حَآجَّ إِبْرَٰهِۦمَ فِى رَبِّهِۦٓ أَنْ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَٰهِۦمُ رَبِّىَ ٱلَّذِى يُحْىِۦ وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا۠ أُحْىِۦ وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَٰهِۦمُ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَأْتِى بِٱلشَّمْسِ مِنَ ٱلْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ ٱلْمَغْرِبِ فَبُهِتَ ٱلَّذِى كَفَرَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴿٢٥٨﴾
آیا ندیدی کسی را که چون خدا به او زمامداری داده بود، دربارهٔ خداوندگارش با ابراهیم بحث میکرد؟ آنگاه که ابراهیم گفت: «خداوندگار من کسی است که زنده میکند و میمیراند.» گفت: «من زنده میکنم و میمیرانم.» ابراهیم گفت: «بهراستی خدا خورشید را از مشرق بر میآورد؛ تو آن را از مغرب بر آور!» پس آن کس که حقپوشی کرده بود متحیّر شد. و خدا گروه ستمگران را راهبری نمیکند.
توضیح ترجمه
- «حاجّ» بهمعنی «دلیل آورد و بحث کرد» است و با توجه به معنای استمرار در باب مفاعله باید بهصورت استمراری معنی شود.