یادداشت‌ها#۶۹۵

دقیق‌ترین ترجمهٔ سورهٔ حمد

مقایسهٔ ترجمه‌های قرآن و تلاش برای رسیدن به ترجمه‌ای کم‌اشکال‌تر، روشی مفید برای تدبر در کتاب خداست. لذا سال‌هاست دربارهٔ ترجمهٔ آیات قرآن و به‌ویژه سورهٔ حمد، فکر و مطالعه می‌کنم. به‌نظرم رسید آخرین پیشنهادم دربارهٔ ترجمهٔ دقیق مهم‌ترین سورهٔ #قرآن را همراه با مستندات آن در معرض نقد و نظر بگذارم تا همفکری با دوستان موجب ارتقای آن شود:

بسمِ اللّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحیم
به‌نام خدای مهرگستر مهربان

متعلق «بسم» را «استعین» می‌دانیم ولی در ترجمه نیز آن را ظاهر نمی‌کنیم.
اگرچه برخی معتقدند واژه‌های «الله» و «رحمن» اسم‌هایی عَلَم و غیرقابل #ترجمه است، ولی بهتر دیدم نزدیک‌ترین معنای متداول آنها را استفاده کنم تا تعابیر برای مخاطبان فارسی‌زبان، متعارف و ملموس باشد.
از آنجا که «رحمن» و «رحیم» هر دو از مادهٔ «رحمت»اند و تفاوتشان در صیغهٔ مبالغه و صفت مشبهه بودن است، واژهٔ «مهرگستر» را که بیانگر کثرت مهربانی است برای ترجمهٔ «رحمن» مناسب دانستم و ترجمهٔ مشهور آن به «بخشنده» را که از مادهٔ «مهر» نیست، دقیق نمی‌دانم.

الْحَمدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمین
هر سپاس و ستایشی برای خداست که خداوندگار جهانیان است

الف و لام در «الحمد» بر استغراق و عموم دلالت دارد.
مادهٔ «حمد» جامع معنای «مدح» و «شکر» است.
وازهٔ «ربّ» از ریشهٔ «ربب» است و نه «ربی» و بر مالکیت و صاحب‌اختیاری دلالت دارد. لذا آن را به «خداوندگار» که معادل همین مفهوم در فارسی است ترجمه کردم.

الرَّحمَٰنِ الرَّحیم
آن مهرگستر مهربان

آوردن «آن» برای نشان دادن ارتباط جمله با عبارت‌های قبلی است.

مالِکِ یَومِ الدِّین
که مالک روز جزاست

آوردن «که» و «است» برای آشکار شدن ارتباط با عبارت‌های قبلی است.
تعبیر «دارنده» که فارسی است تا حدودی مفهوم «مالک» را می‌رساند، ولی کاربرد و تناسبش به‌اندازهٔ خود مالک نیست.
اگر چه از نظر قواعد نحوی کلمهٔ «مالک» نمی‌تواند به «یوم» اضافه شود و در اینجا مضاف‌الیه مقدری مانند «المُلک» یا «الأمر» وجود دارد، اما بهتر دیدم معنای آن نیز در تقدیر بماند تا روان و کوتاه بودن عبارت حفظ شود.

ایَّاکَ نَعبُدُ وَ اِیَّاکَ نَستَعین
تنها تو را بندگی می‌کنیم و تنها از تو یاری می‌جوییم

مقدم شدن «ایاک» دلالت بر انحصار دارد.
ترجمهٔ «عبادت» به «بندگی» دقیق‌تر از «پرستش» است. زیرا پرستش به‌معنای پرستاری و خدمت نیز می‌آید.

اهدِنَا الصِّراطَ الْمُستَقیم
ما را به راه راست راهبری فرما

استفاده از «راهبری» بهتر از تکرار همان مادهٔ «هدایت» است و از آنجا که هدایت در اینجا تنها به‌معنی نشان دادن راه نیست و ایصال به مطلوب را نیز در بر می‌گیرد، این تعبیر از «راهنمایی» مناسب‌تر است.

صراطَ الَّذِینَ اَنعَمتَ عَلَیهِم
راه کسانی که بر آنان نعمت بخشیدی

در فارسی واژه‌ای منطبق با مفهوم «نعمت» نیافتم.
اگرچه یکی از معانی باب افعال، وفور واجدیت است، ولی ضرورتی برای مضارع ترجمه کردن فعل «أنعمت» وجود ندارد. چراکه گذشته بودن معنای آن با استمرارش قابل جمع است. اما برای نشان دادن این وفور و حفظ جایگاه «علیهم» در ترکیب جمله، به‌جای «به‌ آنان نعمت دادی» از «بر آنان نعمت بخشیدی» استفاده کردم.

غیرِ الْمَغضوبِ عَلَیهِم وَ لَاالضَّالِّین
آنان که نه خشم‌گرفته‌شدگانند و نه گمراهان

«غیر» بدل یا صفت است؛ لذا باید به همان سیاق ترجمه شود. منظور آیه این است که گروه «أنعمت علیهم» نه مغضوبند و نه ضالین. یعنی اینجا به‌صورت مستقیم، سخن از سه راه نیست و تنها درخواست هدایت به راه نعمت‌داده‌شدگان مطرح شده است. البته طبعاً مغضوبان و گمراهان راه‌های متفاوتی را می‌روند.

لطفاً نقد و نظرتان را از طریق آی‌دی @hamidhosseiniii ارسال فرمایید.

#نکته
t.me/hamidhossaini
Telegram کلام | سید حمید حسینی ✳️ یادداشت‌ها و پیشنهادهایی در مسیر آگاهی✅ نقد و نظرتان به دیدهٔ منّت⬅️ آی‌دی شخصی: @hamidhosseiniii✳️ https://t.me/hamidhossaini✳️ https://www.instagram.com/kalam_hamidhosseini✳️…
مشاهده در Telegram

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».