اسلاووی ژیژک کتابی داره به نام «خشونت: پنج نگاه زیر چشمی». تو بخشی از این کتاب سوالی رو وسط می کشه که شاید خیلی از ما از خودمون پرسیده باشیم: این که تندروها و تروریستهای مذهبی رو اصلا میشه بنیادگرا دونست؟ ژیژک میگه تمام بنیادگراهای دنیا با هر مذهبی،از بوداییهای تبت گرفته تا آمیش های آمریکا دو خصلت مشترک دارن: ایمانشون اون قدر قویه که نه از زندگی غیرمومنانه دیگران به خشم میان، و نه به زندگی پر لذت و بی خیال اونها رشک می برن. کلا به رفتار غیر مومنها بی اعتنان و بیشتر شفقت دارن تا احساس دیگه. اما تروریستهای مذهبی رو چی به سمت خشونت کشونده؟ دقیقا همین رشک و خشمی که نسبت به زندگی پر لذت و رهای آدمهای بی ایمان حس می کنن، به خوشی اونها حسادت می کنن ، وسوسه میشن و وسوسه خودشون رو با ابراز خشونت و ترور دیگران سرکوب می کنن، انگار دیگران رو عامل وسوسه و هوسشون بدونن. دقیقا به همین دلیل هم ژیژک اونها رو مومن واقعی و بنیادگرا نمی دونه، چون اگه یقین داشتند که به حقیقت رسیدند دیگه هیچ کس و هیچ چیز رو تهدیدی علیه ایمانشون نمی دیدن.

@far_hosseini