خفقان، خطرناک‌تر از نشر اکاذیب

فرازهایی از مقالهٔ دین آزادی و آزادی دینی در قرآن:

خالق هستی به‌خوبی می‌داند که باز بودن راه شر و فساد در برابر مشتاقان گناه چه عواقبی در پی دارد، با این حال می‌گوید بگذار بسیاری در بازی و طغیان و شهوات و آرزوهایشان غرق شوند، ولی آزادی و اختیار انسان باقی باشد ...

آری در فضای آزاد، دشمنان نیز فرصت تبلیغ پیدا می‌کنند، ولی خدایی که بساط این آزمایش را برپا ساخته، اراده کرده است دست شیاطین را در دشمنی با پیامبران و انتشار سخنان باطل باز بگذارد و اجازه داده آنها نیز دروغ‌هایشان را بگویند تا مردم خودشان انتخاب کنند ...

اگرچه هیچ عاقلی آزادی بی‌حد و مرز را نمی‌پسندد، ولی در این مرامنامهٔ دینداری نه‌تنها از منع و سانسور آثار و رسانه‌‌های مکاتب دیگر با عنوانی جعلی مثل «کتب ضالّه» سخنی به‌میان نیامده است، بلکه به مؤمنان توصیه می‌شود با همه، و حتی با دشمنان دین، برخوردی عادلانه و منصفانه داشته باشند و بر اساس قاعدهٔ طلایی اخلاق که می‌گوید «هر چه برای خود نمی‌پسندی برای دیگران نیز نپسند» در ایجاد محدودیت برای آزادی مخالفان، فقط محدودیت‌هایی را روا بدانند که اعمال آن را در شرایط مشابه برای خودشان بر می‌تابند.

@hamidhossaini