بسیاری از ما تصور می‌کنیم بر روخوانی قرآن تسلط داریم؛ در حالی که روخوانی ساده قرآن هم دارای ظرائف و استثناهایی است که بدون آموزش تخصصی قابل دست‌یابی نیست.

یکی از این استثناها، قرائت کلمه «فیه» در عبارت «وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا» در آیه ۶۹ سوره فرقان است. چرا که این کلمه در روایت حفص بر خلاف قاعده اشباع «هاء» باید «فیهی» خوانده شود.

از آنجا که ما قرآن را بر اساس قرائت عاصم با روایت حفص می‌خوانیم، لازم است این آیه را نیز همان‌گونه که حفص خوانده بخوانیم. گر چه از نظر فقه شیعه امامیه، خواندن قرآن بر اساس قرائت‌های دیگر نیز جایز است، اما به هر حال باید بدانیم کدام قرائت را ملاک قرار می‌دهیم.

در پست بعدی توضیح بیشتری درباره این قاعده تقدیم می‌کنم.

@hamidhossaini