ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۶۷ تا ۱۷۱ سورهٔ نساء
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلَالًا بَعِيدًا ﴿۱۶۷﴾
به‌راستی کسانی که حق‌پوشی کردند و از راه خدا باز داشتند، به گمراهی دور و درازی دچار شده‌اند.
توضیح معنای «صدد» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقًا ﴿۱۶۸﴾
به‌راستی کسانی که حق‌پوشی و ستم کردند خدا نه بنا دارد آنها را بیامرزد و نه به راهی راهبریشان کند.
اگرچه «صراط» و «طریق» و «سبیل» تفاوت‌هایی دارند، ولی در زبان فارسی معادل‌هایی جداگانه برای هر یک از آنها سراغ نداریم و ناچاریم هر سه را «راه» ترجمه کنیم. استفاده از واژه‌هایی چون «شاهراه»، «مسیر»، «جاده» و مانند آن که هر یک با بعضی از کاربردهای تعابیر یادشده هماهنگی دارد نیز با کاربردهای دیگری از آنها در قرآن تناسب پیدا نمی‌کند.
إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا ﴿۱۶۹﴾
مگر به راه دوزخ که برای همیشه در آن جاودانه خواهند بود؛ و چنان کاری همواره برای خدا آسان است.
«ذلک» برای اشاره به دور و «کان» بیانگر نوعی استمرار است.
يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِنْ رَبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْرًا لَكُمْ وَإِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿۱۷۰﴾
ای مردم، این فرستاده حقیقت را از جانب خداوندگارتان برایتان آورده، پس ایمان بیاورید که برایتان بهتر است؛ ولی اگر حق‌پوشی کنید، بدانید که به‌راستی آنچه در آسمان‌ها و زمین است از آنِ خداست و خدا همواره دانا و فرزانه است.
بسیاری از مترجمان «جاءکم بالحق» را «آمدن به‌حق و بر مبنای درست» ترجمه کرده‌اند، ولی «جاء بـ» به‌معنی «آوردن» است و تعابیر مشابه در آیهٔ ۷۰ سورهٔ مؤمنون و ۷۸ سورهٔ زخرف و مانند آن نشان می‌دهد در اینجا نیز منظور، «آوردن حق و حقیقت» است.
با توجه به آمدن «فـ» در «فأن الله ...» که بیانگر اعلام جواب و نتیجهٔ شرط است، می‌توان «بدانید» را بخشی از مفهوم عبارت دانست.
يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ انْتَهُوا خَيْرًا لَكُمْ إِنَّمَا اللَّهُ إِلَهٌ وَاحِدٌ سُبْحَانَهُ أَنْ يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا ﴿۱۷۱﴾
ای اهل کتاب، در دین خود زیاده‌روی نکنید و نسبت به خدا جز حق نگویید. به‌راستی مسیح، عیسی پسر مریم فقط فرستادهٔ خدا و کلمهٔ اوست که به‌سوی مریم افکندش و روحی است از جانب او. پس به خدا و فرستادگانش ایمان بیاورید و نگویید: «سه تاست.» دست بر دارید که برایتان بهتر است! به‌راستی خدا فقط خدایی یگانه است. او از اینکه فرزندی داشته باشد پاک و منزه است. هر آنچه در آسمان‌ها و هر آنچه در زمین است از آنِ اوست و خدا به‌عنوان تکیه‌گاه بس است.
«انتهی» به‌معنی «تسلیم شدن در برابر نهی و انجام ندادن» است که به آن «دست بر داشتن» گفته می‌شود.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلَالًا بَعِيدًا ﴿۱۶۷﴾
به‌راستی کسانی که حق‌پوشی کردند و از راه خدا باز داشتند، به گمراهی دور و درازی دچار شده‌اند.
توضیح معنای «صدد» در ترجمهٔ آیهٔ ۲۱۷ سورهٔ بقره گذشت.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقًا ﴿۱۶۸﴾
به‌راستی کسانی که حق‌پوشی و ستم کردند خدا نه بنا دارد آنها را بیامرزد و نه به راهی راهبریشان کند.
اگرچه «صراط» و «طریق» و «سبیل» تفاوت‌هایی دارند، ولی در زبان فارسی معادل‌هایی جداگانه برای هر یک از آنها سراغ نداریم و ناچاریم هر سه را «راه» ترجمه کنیم. استفاده از واژه‌هایی چون «شاهراه»، «مسیر»، «جاده» و مانند آن که هر یک با بعضی از کاربردهای تعابیر یادشده هماهنگی دارد نیز با کاربردهای دیگری از آنها در قرآن تناسب پیدا نمی‌کند.
إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا ﴿۱۶۹﴾
مگر به راه دوزخ که برای همیشه در آن جاودانه خواهند بود؛ و چنان کاری همواره برای خدا آسان است.
«ذلک» برای اشاره به دور و «کان» بیانگر نوعی استمرار است.
يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِنْ رَبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْرًا لَكُمْ وَإِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿۱۷۰﴾
ای مردم، این فرستاده حقیقت را از جانب خداوندگارتان برایتان آورده، پس ایمان بیاورید که برایتان بهتر است؛ ولی اگر حق‌پوشی کنید، بدانید که به‌راستی آنچه در آسمان‌ها و زمین است از آنِ خداست و خدا همواره دانا و فرزانه است.
بسیاری از مترجمان «جاءکم بالحق» را «آمدن به‌حق و بر مبنای درست» ترجمه کرده‌اند، ولی «جاء بـ» به‌معنی «آوردن» است و تعابیر مشابه در آیهٔ ۷۰ سورهٔ مؤمنون و ۷۸ سورهٔ زخرف و مانند آن نشان می‌دهد در اینجا نیز منظور، «آوردن حق و حقیقت» است.
با توجه به آمدن «فـ» در «فأن الله ...» که بیانگر اعلام جواب و نتیجهٔ شرط است، می‌توان «بدانید» را بخشی از مفهوم عبارت دانست.
يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ انْتَهُوا خَيْرًا لَكُمْ إِنَّمَا اللَّهُ إِلَهٌ وَاحِدٌ سُبْحَانَهُ أَنْ يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا ﴿۱۷۱﴾
ای اهل کتاب، در دین خود زیاده‌روی نکنید و نسبت به خدا جز حق نگویید. به‌راستی مسیح، عیسی پسر مریم فقط فرستادهٔ خدا و کلمهٔ اوست که به‌سوی مریم افکندش و روحی است از جانب او. پس به خدا و فرستادگانش ایمان بیاورید و نگویید: «سه تاست.» دست بر دارید که برایتان بهتر است! به‌راستی خدا فقط خدایی یگانه است. او از اینکه فرزندی داشته باشد پاک و منزه است. هر آنچه در آسمان‌ها و هر آنچه در زمین است از آنِ اوست و خدا به‌عنوان تکیه‌گاه بس است.
«انتهی» به‌معنی «تسلیم شدن در برابر نهی و انجام ندادن» است که به آن «دست بر داشتن» گفته می‌شود.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini