ترجمهٔ پیشنهادی آیات ۱۶۲ تا ۱۶۵ سورهٔ نساء
لَكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أُولَئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا ﴿۱۶۲﴾
ولی از میان آنها استواران در دانش و مؤمنان و به‌ویژه برپا دارندگان نماز و همچنین پرداخت‌کنندگان زکات و مؤمنان به خدا و روز واپسین، به آنچه به‌سوی تو فرو فرستاده شده و به آنچه پیش از تو فرو فرستاده شده است ایمان می‌آورند؛ به چنین کسانی پاداشی سترگ خواهیم داد.
توضیح معنای «راسخون» در ترجمهٔ آیهٔ ۷ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
با توجه به سیاق آیه و محتوای دیگر آیاتی که دربارهٔ مؤمنان اهل کتاب سخن می‌گوید، «المؤمنون» و «المؤتون الزکاة» و «المؤمنون بالله والیوم الآخر» که به «الراسخون» عطف شده، همگی با «منهم» در ارتباط و دربارهٔ گروهی از اهل کتاب است و نه مؤمنان مسلمان اصطلاحی.
دربارهٔ اعراب متفاوت «المقیمین» در میان واژه‌هایی که همگی مرفوع‌اند، دیدگاه‌ها و توجیه‌های نحوی متعددی ذکر شده است که هر یک ترجمه‌ای متفاوت را ایجاب می‌کند. در این میان به‌نظر می‌رسد بهترین تبیین برای جداسازی این واژه از کلمات قبل و بعدش، تأکید ویژه بر موضوع اقامهٔ نماز و برجسته ساختن نقش آن در حق‌طلبی و ایمان آوردن به وحی الهی است که این نکته با در تقدیر گرفتن عبارتی همچون «نخصّ بالذکر» محقق شده است. بر این اساس باید «المقیمین» را همراه با عبارت مقدّرش عطف به «الراسخون» و مرتبط با «منهم» دانست و این ویژه بودن را به‌گونه‌ای در ترجمه بازتاب داد.
إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ﴿۱۶۳﴾
به‌راستی ما به تو وحی کردیم همان‌گونه که به نوح و پیامبران پس از او وحی کردیم. و به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و نوادگان و عیسی و ایوب و یونس و هارون و سلیمان وحی کردیم و به داوود زبور دادیم.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۶ سورهٔ بقره دربارهٔ معنی «اسباط» توضیح داده شد.
وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنَاهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَكْلِيمًا ﴿۱۶۴﴾
و فرستادگانی که قبلاً برایت بازگو کرده‌ایم و فرستادگانی که برایت بازگو نکرده‌ایم؛ و خدا واقعاً با موسی سخن گفت.
«تکلیماً» مفعول مطلقی است که با توجه به سیاق این آیات، بر حقیقی و واقعی بودن سخن گفتن خدا با حضرت موسی (علیه‌السلام) تأکید می‌کند.
رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ﴿۱۶۵﴾
فرستادگانی مژده‌دهنده و هشداردهنده، تا بعد از این فرستادگان، مردم دلیلی بی‌پاسخ علیه خدا نداشته باشند. و خدا همواره عزتمند و فرزانه است.
معنای «حجت» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۰ سورهٔ بقره بیان شد.
معرفه بودن «الرسل» و عهد ذکری آن نسبت به فرستادگانی که چندین بار در این آیات به آنها اشاره شده بود، با «این» نشان داده شد.
لَكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَالْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا ﴿۱۶۶﴾
آری خدا به آنچه به‌سویت فرو فرستاده است گواهی می‌دهد؛ آن را با علمش فرو فرستاده است و فرشتگان نیز گواهی می‌دهند و خدا به‌عنوان گواه کافی است.
یکی از معانی «لکنّ» استدراک همراه با تأکید است که با توجه به سیاق می‌توان آن را «آری» یا «البته که» ترجمه کرد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini
لَكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أُولَئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا ﴿۱۶۲﴾
ولی از میان آنها استواران در دانش و مؤمنان و به‌ویژه برپا دارندگان نماز و همچنین پرداخت‌کنندگان زکات و مؤمنان به خدا و روز واپسین، به آنچه به‌سوی تو فرو فرستاده شده و به آنچه پیش از تو فرو فرستاده شده است ایمان می‌آورند؛ به چنین کسانی پاداشی سترگ خواهیم داد.
توضیح معنای «راسخون» در ترجمهٔ آیهٔ ۷ سورهٔ آل‌عمران بیان شد.
با توجه به سیاق آیه و محتوای دیگر آیاتی که دربارهٔ مؤمنان اهل کتاب سخن می‌گوید، «المؤمنون» و «المؤتون الزکاة» و «المؤمنون بالله والیوم الآخر» که به «الراسخون» عطف شده، همگی با «منهم» در ارتباط و دربارهٔ گروهی از اهل کتاب است و نه مؤمنان مسلمان اصطلاحی.
دربارهٔ اعراب متفاوت «المقیمین» در میان واژه‌هایی که همگی مرفوع‌اند، دیدگاه‌ها و توجیه‌های نحوی متعددی ذکر شده است که هر یک ترجمه‌ای متفاوت را ایجاب می‌کند. در این میان به‌نظر می‌رسد بهترین تبیین برای جداسازی این واژه از کلمات قبل و بعدش، تأکید ویژه بر موضوع اقامهٔ نماز و برجسته ساختن نقش آن در حق‌طلبی و ایمان آوردن به وحی الهی است که این نکته با در تقدیر گرفتن عبارتی همچون «نخصّ بالذکر» محقق شده است. بر این اساس باید «المقیمین» را همراه با عبارت مقدّرش عطف به «الراسخون» و مرتبط با «منهم» دانست و این ویژه بودن را به‌گونه‌ای در ترجمه بازتاب داد.
إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ﴿۱۶۳﴾
به‌راستی ما به تو وحی کردیم همان‌گونه که به نوح و پیامبران پس از او وحی کردیم. و به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و نوادگان و عیسی و ایوب و یونس و هارون و سلیمان وحی کردیم و به داوود زبور دادیم.
در ترجمهٔ آیهٔ ۱۳۶ سورهٔ بقره دربارهٔ معنی «اسباط» توضیح داده شد.
وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنَاهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَكْلِيمًا ﴿۱۶۴﴾
و فرستادگانی که قبلاً برایت بازگو کرده‌ایم و فرستادگانی که برایت بازگو نکرده‌ایم؛ و خدا واقعاً با موسی سخن گفت.
«تکلیماً» مفعول مطلقی است که با توجه به سیاق این آیات، بر حقیقی و واقعی بودن سخن گفتن خدا با حضرت موسی (علیه‌السلام) تأکید می‌کند.
رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ﴿۱۶۵﴾
فرستادگانی مژده‌دهنده و هشداردهنده، تا بعد از این فرستادگان، مردم دلیلی بی‌پاسخ علیه خدا نداشته باشند. و خدا همواره عزتمند و فرزانه است.
معنای «حجت» در ترجمهٔ آیهٔ ۱۵۰ سورهٔ بقره بیان شد.
معرفه بودن «الرسل» و عهد ذکری آن نسبت به فرستادگانی که چندین بار در این آیات به آنها اشاره شده بود، با «این» نشان داده شد.
لَكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَالْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا ﴿۱۶۶﴾
آری خدا به آنچه به‌سویت فرو فرستاده است گواهی می‌دهد؛ آن را با علمش فرو فرستاده است و فرشتگان نیز گواهی می‌دهند و خدا به‌عنوان گواه کافی است.
یکی از معانی «لکنّ» استدراک همراه با تأکید است که با توجه به سیاق می‌توان آن را «آری» یا «البته که» ترجمه کرد.
این ترجمه با نقد و نظر شما اصلاح و ویرایش خواهد شد.
#ترجمه_گروهی_قرآن
@hamidhossaini