حق با شیطان نبود
داستان آفرینش، تبیین هنرمندانه‌ای است که قرآن از فلسفهٔ زندگی ارائه می‌دهد. برای پی بردن به مقصود این قصه، باید آیات مرتبط را با دقت مطالعه کنیم تا همچون نویسندهٔ یادداشت «حق با شیطان بود»، احساسات پاک و دلسوزی و نیت خیر، ما را به بیان مطالبی نادرست نکشاند.
در داستانی که قرآن نقل می‌کند، فرشتگان نه چاپلوس بودند و نه از کنار درد و رنجی که بشر پدید می‌آورد، بی‌تفاوت گذشتند. آنها وقتی تصمیم خدا برای آفرینش و جانشینی انسان را شنیدند، به او گفتند: «آیا کسی را خلیفهٔ خود در زمین قرار می‌دهی که در آن خونریزی و فساد می‌کند؟!»
فرشته‌ها همین که از ورای زمان به حوادثی مثل آنچه این روزها در حال رخ دادن است نگاه کردند و به خاک و خون کشیده شدن زنان و کودکان بی‌گناه را دیدند و بهانه‌ها در توجیه جنایات را شنیدند، ساکت نماندند و به خود جرأت دادند به خدایی که پاک و منزهش می‌دانستند اعتراض کنند.
آنها هم مثل این نویسندهٔ محترم، تحمل این همه بی‌رحمی را نداشتند و انتظارشان از خدای دانا و توانا این بود که جهان را به‌گونه‌ای بیافریند که در آن، درد و رنج و تباهی نباشد و همچون دنیای خودشان، جز تسبیح و تقدیس و زیبایی در آن تحقق نیابد و کسی در حق دیگران بدی نکند.
خدا با آنکه می‌دید اشتباه می‌کنند، اعتراضشان را سرکوب و سرزنش نکرد. فقط گفت: «من چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید» ولی در عمل نشانشان داد که خوب بودن کسی که اختیاری برای بدی ندارد، هنر نیست و در چنین شرایطی نمی‌توان به جانشینی کسی که بی‌نهایت خوب است رسید.
فرشته‌ها وقتی دیدند آدم با تلاش خودش به اسماء و حقایق هستی معرفت پیدا کرده و آنها در همان رتبهٔ از قبل تعریف‌شده مانده‌اند، نه در برابر همهٔ انسان‌ها، بلکه برای کسانی که فداکارانه روی خودخواهی‌هایشان پا می‌گذارند و سختی‌های دفاع از حق را به جان می‌خرند، به سجده افتادند.
اما ابلیس که در هنگام اعتراض به درد و رنج دیگران خبری از او نبود، وقتی نوبت به افتادگی در برابر خوبی و مهربانی رسید، صدایش در آمد و به‌جای سجده در برابر مدافعان صلح و عدالت، برای گسترش جنگ و کشتار و افزایش درد و رنج بشر نقشه و خط و نشان کشید و قسم خورد انسان را گمراه کند.
در این داستان هم فرشتگان اشتباه داشتند و هم شیطان؛ اما اعتماد به خدای حکیم و مهربانی که بنده‌هایش را عاشقانه دوست دارد و می‌داند در ازای این رنج موقت، چه موفقیت ارزشمندی نصیبشان می‌کند، فرشته‌ها را به پشتیبان خوبی‌ها تبدیل کرد و استکبار شیطان، او را شریک همهٔ بدی‌ها قرار داد.
@hamidhossaini
داستان آفرینش، تبیین هنرمندانه‌ای است که قرآن از فلسفهٔ زندگی ارائه می‌دهد. برای پی بردن به مقصود این قصه، باید آیات مرتبط را با دقت مطالعه کنیم تا همچون نویسندهٔ یادداشت «حق با شیطان بود»، احساسات پاک و دلسوزی و نیت خیر، ما را به بیان مطالبی نادرست نکشاند.
در داستانی که قرآن نقل می‌کند، فرشتگان نه چاپلوس بودند و نه از کنار درد و رنجی که بشر پدید می‌آورد، بی‌تفاوت گذشتند. آنها وقتی تصمیم خدا برای آفرینش و جانشینی انسان را شنیدند، به او گفتند: «آیا کسی را خلیفهٔ خود در زمین قرار می‌دهی که در آن خونریزی و فساد می‌کند؟!»
فرشته‌ها همین که از ورای زمان به حوادثی مثل آنچه این روزها در حال رخ دادن است نگاه کردند و به خاک و خون کشیده شدن زنان و کودکان بی‌گناه را دیدند و بهانه‌ها در توجیه جنایات را شنیدند، ساکت نماندند و به خود جرأت دادند به خدایی که پاک و منزهش می‌دانستند اعتراض کنند.
آنها هم مثل این نویسندهٔ محترم، تحمل این همه بی‌رحمی را نداشتند و انتظارشان از خدای دانا و توانا این بود که جهان را به‌گونه‌ای بیافریند که در آن، درد و رنج و تباهی نباشد و همچون دنیای خودشان، جز تسبیح و تقدیس و زیبایی در آن تحقق نیابد و کسی در حق دیگران بدی نکند.
خدا با آنکه می‌دید اشتباه می‌کنند، اعتراضشان را سرکوب و سرزنش نکرد. فقط گفت: «من چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید» ولی در عمل نشانشان داد که خوب بودن کسی که اختیاری برای بدی ندارد، هنر نیست و در چنین شرایطی نمی‌توان به جانشینی کسی که بی‌نهایت خوب است رسید.
فرشته‌ها وقتی دیدند آدم با تلاش خودش به اسماء و حقایق هستی معرفت پیدا کرده و آنها در همان رتبهٔ از قبل تعریف‌شده مانده‌اند، نه در برابر همهٔ انسان‌ها، بلکه برای کسانی که فداکارانه روی خودخواهی‌هایشان پا می‌گذارند و سختی‌های دفاع از حق را به جان می‌خرند، به سجده افتادند.
اما ابلیس که در هنگام اعتراض به درد و رنج دیگران خبری از او نبود، وقتی نوبت به افتادگی در برابر خوبی و مهربانی رسید، صدایش در آمد و به‌جای سجده در برابر مدافعان صلح و عدالت، برای گسترش جنگ و کشتار و افزایش درد و رنج بشر نقشه و خط و نشان کشید و قسم خورد انسان را گمراه کند.
در این داستان هم فرشتگان اشتباه داشتند و هم شیطان؛ اما اعتماد به خدای حکیم و مهربانی که بنده‌هایش را عاشقانه دوست دارد و می‌داند در ازای این رنج موقت، چه موفقیت ارزشمندی نصیبشان می‌کند، فرشته‌ها را به پشتیبان خوبی‌ها تبدیل کرد و استکبار شیطان، او را شریک همهٔ بدی‌ها قرار داد.
@hamidhossaini