یادداشت‌ها#۲۳۳۰

۳٫۷ هزار بازدید
دور شو!

امام صادق (علیه‌السّلام) دوستی داشتند که همه‌جا همراه ایشان بود. نقل شده روزی آنها در بازار با هم می‌رفتند که آن مرد به‌خاطر بی‌توجهی غلامش عصبانی شد و او را حرام‌زاده خطاب کرد. همین که امام این کلمه را شنیدند، با دست به پیشانی خود زدند و فرمودند:

«سُبْحَانَ اللَّهِ تَقْذِفُ أُمَّهُ قَدْ كُنْتُ أَرَى أَنَّ لَكَ وَرَعاً فَإِذَا لَيْسَ لَكَ وَرَعٌ»
سبحان الله! مادر او را به بی‌عفتی متّهم می‌کنی؟! قبلاً فکر می‌کردم اهل پرهیز از گناهی، امّا حالا می‌بینم پرهیزی از گناه نداری!
مرد گفت: فدایت شوم! مادر او اهل هند و مشرک است. امام فرمودند:
«أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ لِكُلِّ أُمَّةٍ نِكَاحاً؟ تَنَحَّ عَنِّي!»
مگر نمی‌دانی که هر امّتی ازدواج خاص خودشان را دارد؟ از من دور شو!

راوی می‌گوید: دیگر ندیدم آن مرد با امام همراه شود تا اینکه مرگ میانشان فاصله انداخت.

کافی، ج ۲، ص ۳۲۴

@hamidhossaini
مشاهده در Telegram

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».