یادداشت‌ها#۲۳۰۳

۴٫۷ هزار بازدید حدیث
نگرانی تلخی که تحقق یافت

پیامبری که رسالتش دعوت به حقوق بشر و آزادی انسان بود (اعراف، ۱۵۷)، با چشمی اشک‌بار و دلی نگران از آنچه به نام دینش رخ خواهد داد، دیده از جهان فرو بست. او بیم داشت که به قدرت و امکانات رسیدن پیروانش، موجب نادیده گرفتن حق دیگران و سقوط اخلاقی آنها شود:

لکنّی اخافُ اَنْ یُفْتَحَ عَلَیْکُمُ الدّنیا بَعْدِی فَیُنْکِرُ بَعْضُکُم بَعْضاً و یُنکِرُکُم اَهلُ السّماءِ عِندَ ذَلِکَ.

بحارالانوار،‌ ج ۷۹، ص ۱۳۷.

ولی من نگرانم که پس از من دنیا به روی شما گشوده شود، آنگاه یکدیگر را به‌رسمیت نشناسید! آن وقت است که آسمانیان هم شما را به‌رسمیت نخواهند شناخت.

متأسفانه این پیش‌بینی تحقق یافت و غارت و کشورگشایی را تبلیغ دین نامیدند، اجبار را جای دعوت و موعظه قرار دادند، سلطنت استبدادی را در جایگاه ولایت دلنشین ایمانی گذاشتند و صدها حدیث جعلی و تحریف‌شده را برای توجیه رفتارشان بر فرهنگ امت اسلامی حاکم کردند.

#حدیث
@hamidhossaini
مشاهده در Telegram

امتحان کنید

راهنما

  • نوشتن اعراب لازم نیست: «الرحمن» واژهٔ «ٱلرَّحْمَٰنِ» را پیدا می‌کند.
  • ی و ک عربی و فارسی و نیم‌فاصله یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
  • برای عبارت دقیق، آن را در گیومه بگذارید.
  • برای رفتن به یک آیه بنویسید ۲:۲۵۵ یا «بقره ۲۵۵».