پاپ فرانسیس در عراق: ابراهیم عامل اتحاد و برادری
https://t.me/religions
به گزارش سایت واتیکان پاپ به‌زودی راهی دشوارترین و مهم‌ترین سفر خود در دوره پاپ‌بودنش می‌شود. اهداف این سفر عبارت‌اند از: نزدیک‌ترشدن به جامعه مسیحیان عراق، حمایت از بازسازی عراق پساجنگ، پرداختن به مساله تروریسم و ارتباط گرفتن با برادران و خواهران مسلمان. پاپ با این سفر رویای قدیمی ژان پل دوم را محقق خواهد کرد.
مسیحیان عراق 22سال منتظر سفر پاپ بوده‌اند. در سال 1999 ژان پل دوم در دور اول سفرهایش به سرزمینهای مقدس، قصد داشت در زیارتی کوتاه از شهر اور (زادگاه حضرت ابراهیم) دیدار کند. وی مایل بود سفر خود را با زیارت زادگاه حضرت ابراهیم، پیامبر مشترک یهودیان و مسیحیان و مسلمانان آغاز کند. دولتهای بسیاری به‌ویژه دولت ایالات متحده آمریکا به‌دلیل حکومت صدام حسین تلاش کردند که پاپ را منصرف کنند؛ اما وی نپذیرفت. درنهایت به دلیل مخالفت صدام حسین این سفر مهم مذهبی رخ نداد.
در سال 1999، عراق به‌علت جنگ خونین با ایران (1980-1988) و نیز به‌دلیل حمله عراق به کویت و آغاز جنگ اول خلیج و تحریم‌های بین‌المللی علیه این کشور بسیار ضعیف شده بود؛ با این حال تعداد مسیحیان عراق در آن زمان سه برابر اکنون بود. پاپ ژان پل دوم، در آن برهه، حمله ارتش‌های غربی به عراق در سال 2003 را محکوم کرد. حمله نظامی کشورهای غربی به فرماندهی آمریکا به سقوط صدام منجر شد. پاپ لهستانی در 16مارس گفت: «مایلم که به کشورهای عضو سازمان ملل، به‌ویژه اعضای شورای امنیت یادآوری کنم که استفاده از خشونت و جنگ باید آخرین چاره باشد، زمانی که همه تلاش‌های صلح‌آمیز جواب‌گو نبودند. این اصلی است که سازمان ملل بر این اساس پایه‌گذاری شده است». وی سپس بیان کرد که «من به نسلی تعلق دارم که جنگ جهانی دوم را از سر گذرانده‌اند و وظیفه من است که به همه جوانانی که چنین تجربه‌ای ندارند بگویم "چنگ بس است". چنان که پاپ پل ششم در سفرش به آمریکا گفت».
این سخنان و توصیه ها از سوی آن جوانانی که جنگ را به راه انداختند و از برقراری صلح ناتوان بودند، نشنیده ماند. تروریسم، جنگ و بمب و ویرانی و مصائب پساجنگ گریبانگیر عراق شد. شیرازه اتحاد اجتماعی عراق از هم پاشید و در سال 2014 این کشور شاهد فاجعه تاسیس حکومت اسلامی (داعش) بود. ویرانی و خشونت به‌وسیله قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در خاک عراق و نیروهای نظامی و شبه نظامی خارج از کنترل ادامه یافت. مردم بی‌دفاع که با قومیت گرایی و مذهب گرایی متفرق شدند بیشترین هزینه‌ها را پرداختند. با نگاه به وضعیت عراق می‌توان مفهوم این سخنان پاپ فرانسیس را بهتر درک کرد: ما دیگر به جنگ به‌عنوان راه‌حل نگاه نمی‌کنیم؛ زیرا خطرات آن همواره بیشتر از فوایدی است که برای آن فرض می‌شود. از این منظر، اکنون دشوار است دلایلی که در ابتدای قرن برای دفاع از جنگ آورده می‌شد را باور داشت. یک جنگ دیگر هرگز!... هر جنگی جهان ما را بدتر از قبل می‌کند. جنگ یعنی شکست سیاست و انسانیت، سرسپردگی‌ای شرم‌آور و دفاعی تلخ در برابر فشارهای اهریمن.
از اثرات ناامنی و جنگ در منطقه، صدها هزار مسیحی هستند که در این سال‌ها مجبور به ترک خانه و وطن خود شده‌اند و آواره کشورهای دیگر. پاپ فرانسیس سال‌ها قبل، از میل خود برای دیدار از عراق و دل‌گرمی‌دادن به مسیحیان سخن گفته بود، وی برای نزدیکی به کسانی که رنج می‌برند و شجاعت‌دادن به آن‌ها با حضور خود و اصلاح و بازسازی و ترویج صلح، برنامه سفر به عراق را تنظیم کرده است.
پاپ فرانسیس با توجه به این اهداف، به رغم خطر کرونا و خطرهای امنیتی و حملات اخیر، تصمیم گرفته این سفر را در برنامه خود قرار دهد و عراقی‌هایی که منتظرش هستند را ناامید نکند. مهم‌ترین قسمت اولین سفر بین‌المللی پاپ در دوران همه گیری کرونا، زیارت زادگاه حضرت ابراهیم است. این فرصتی است که باورمندان دینی درکنار یکدیگر به ویژه به همراه مسلمانان دعا کنند و انگیزه‌ای برای همگرایی میان برداران و خواهران باشد و پیوندی اجتماعی فراتر از گروه‌های سیاسی و قومی و مذهبی ایجاد کند
منبع: سایت واتیکان
https://t.me/religions
به گزارش سایت واتیکان پاپ به‌زودی راهی دشوارترین و مهم‌ترین سفر خود در دوره پاپ‌بودنش می‌شود. اهداف این سفر عبارت‌اند از: نزدیک‌ترشدن به جامعه مسیحیان عراق، حمایت از بازسازی عراق پساجنگ، پرداختن به مساله تروریسم و ارتباط گرفتن با برادران و خواهران مسلمان. پاپ با این سفر رویای قدیمی ژان پل دوم را محقق خواهد کرد.
مسیحیان عراق 22سال منتظر سفر پاپ بوده‌اند. در سال 1999 ژان پل دوم در دور اول سفرهایش به سرزمینهای مقدس، قصد داشت در زیارتی کوتاه از شهر اور (زادگاه حضرت ابراهیم) دیدار کند. وی مایل بود سفر خود را با زیارت زادگاه حضرت ابراهیم، پیامبر مشترک یهودیان و مسیحیان و مسلمانان آغاز کند. دولتهای بسیاری به‌ویژه دولت ایالات متحده آمریکا به‌دلیل حکومت صدام حسین تلاش کردند که پاپ را منصرف کنند؛ اما وی نپذیرفت. درنهایت به دلیل مخالفت صدام حسین این سفر مهم مذهبی رخ نداد.
در سال 1999، عراق به‌علت جنگ خونین با ایران (1980-1988) و نیز به‌دلیل حمله عراق به کویت و آغاز جنگ اول خلیج و تحریم‌های بین‌المللی علیه این کشور بسیار ضعیف شده بود؛ با این حال تعداد مسیحیان عراق در آن زمان سه برابر اکنون بود. پاپ ژان پل دوم، در آن برهه، حمله ارتش‌های غربی به عراق در سال 2003 را محکوم کرد. حمله نظامی کشورهای غربی به فرماندهی آمریکا به سقوط صدام منجر شد. پاپ لهستانی در 16مارس گفت: «مایلم که به کشورهای عضو سازمان ملل، به‌ویژه اعضای شورای امنیت یادآوری کنم که استفاده از خشونت و جنگ باید آخرین چاره باشد، زمانی که همه تلاش‌های صلح‌آمیز جواب‌گو نبودند. این اصلی است که سازمان ملل بر این اساس پایه‌گذاری شده است». وی سپس بیان کرد که «من به نسلی تعلق دارم که جنگ جهانی دوم را از سر گذرانده‌اند و وظیفه من است که به همه جوانانی که چنین تجربه‌ای ندارند بگویم "چنگ بس است". چنان که پاپ پل ششم در سفرش به آمریکا گفت».
این سخنان و توصیه ها از سوی آن جوانانی که جنگ را به راه انداختند و از برقراری صلح ناتوان بودند، نشنیده ماند. تروریسم، جنگ و بمب و ویرانی و مصائب پساجنگ گریبانگیر عراق شد. شیرازه اتحاد اجتماعی عراق از هم پاشید و در سال 2014 این کشور شاهد فاجعه تاسیس حکومت اسلامی (داعش) بود. ویرانی و خشونت به‌وسیله قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در خاک عراق و نیروهای نظامی و شبه نظامی خارج از کنترل ادامه یافت. مردم بی‌دفاع که با قومیت گرایی و مذهب گرایی متفرق شدند بیشترین هزینه‌ها را پرداختند. با نگاه به وضعیت عراق می‌توان مفهوم این سخنان پاپ فرانسیس را بهتر درک کرد: ما دیگر به جنگ به‌عنوان راه‌حل نگاه نمی‌کنیم؛ زیرا خطرات آن همواره بیشتر از فوایدی است که برای آن فرض می‌شود. از این منظر، اکنون دشوار است دلایلی که در ابتدای قرن برای دفاع از جنگ آورده می‌شد را باور داشت. یک جنگ دیگر هرگز!... هر جنگی جهان ما را بدتر از قبل می‌کند. جنگ یعنی شکست سیاست و انسانیت، سرسپردگی‌ای شرم‌آور و دفاعی تلخ در برابر فشارهای اهریمن.
از اثرات ناامنی و جنگ در منطقه، صدها هزار مسیحی هستند که در این سال‌ها مجبور به ترک خانه و وطن خود شده‌اند و آواره کشورهای دیگر. پاپ فرانسیس سال‌ها قبل، از میل خود برای دیدار از عراق و دل‌گرمی‌دادن به مسیحیان سخن گفته بود، وی برای نزدیکی به کسانی که رنج می‌برند و شجاعت‌دادن به آن‌ها با حضور خود و اصلاح و بازسازی و ترویج صلح، برنامه سفر به عراق را تنظیم کرده است.
پاپ فرانسیس با توجه به این اهداف، به رغم خطر کرونا و خطرهای امنیتی و حملات اخیر، تصمیم گرفته این سفر را در برنامه خود قرار دهد و عراقی‌هایی که منتظرش هستند را ناامید نکند. مهم‌ترین قسمت اولین سفر بین‌المللی پاپ در دوران همه گیری کرونا، زیارت زادگاه حضرت ابراهیم است. این فرصتی است که باورمندان دینی درکنار یکدیگر به ویژه به همراه مسلمانان دعا کنند و انگیزه‌ای برای همگرایی میان برداران و خواهران باشد و پیوندی اجتماعی فراتر از گروه‌های سیاسی و قومی و مذهبی ایجاد کند
منبع: سایت واتیکان