نه قیمومیت، نه هرج و مرج

امروز بر ما خرده می‌گیرند که چرا اجازه می‌دهید گروه‌ها همه‌گونه تبلیغ کنند؟ یکی از جوانان دلسوختهٔ انقلاب با ناراحتی و نگرانی می‌گفت: « یکی از روزنامه‌های ارگان یکی از گروهک‌ها وقاحت را به جایی رسانده است که به خودش اجازه می‌دهد با زبان‌درازی نسبت به امام امت مطلب بنویسد» او می‌گفت:« خواهش می‌کنم فکری بکنید و اجازه ندهید که اینها این‌قدر هتاکی کنند».

گفتم راست می‌گویی اگر در یکی از نظام‌های انقلابی سرخ مارکسیستی و شبه مارکسیستی چنین اتفاقی می‌افتاد پوست از کلّهٔ اینها می‌کندند، ولی خوب چه می‌شود کرد؟ مگر نه اینکه امام قبل از آمدن به ایران و پس از آن مکرر در بیانیه‌ها و در مصاحبه‌ها می‌فرمود که: « اگر دیدید کسی عکسم را پاره می‌کند یا به من بد می‌گوید، معترض او نشوید».

نه آقا این درست است که یک عدّه‌ای قیّم بخواهند این جامعه را اداره کنند، این قیّم‌ها می‌خواهند یک نفر باشد می‌خواهند ۱۰ تا باشند می‌خواهند ۲۰۰۰ تا یا ۱۰ هزار نفر باشند؛ ادارهٔ جامعه به‌صورت قیمومیّت نامطلوب و مضرّ است، این مطلوب نیست!

ادارهٔ این جامعه به صورت اینکه هرچه مردم دلشان خواست بدون هیچ‌گونه خطوط کلی و رهبری و هدایت کلی، این هم مضرّ است، این هرج و مرج است، این درست همان لیبرال است که ما با آن مبارزه می‌کنیم. پس چی؟

سوم این است که جامعه بر اساس مکتبی که خود، آن را قبول کرده و بر اساس آن مکتب بگوید خطوط کلی نظم و ادارهٔ جامعه در بعد سیاست، اقتصاد، مدیریت، فرهنگ و تعلیم و تربیت چیست.

بهشتی از زبان بهشتی، ص ۳۰ تا ۳۵.

@hamidhossaini