قرآن کریم در آیات فراوان و ازجمله در آیهٔ ۱۷ و ۱۸ سورهٔ زمر ما را به شنیدن سخن مخالف و انتخاب آگاهانه از میان دیدگاه‌های گوناگون دعوت می‌کند:
فبَشِّرْ عِبَادِ الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولَئِکَ الَّذِینَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولَـٰئِکَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ
پس بندگان مرا بشارت ده، همان کسانی که سخنان را می‌شنوند و از نیکوترین آنها پیروی می‌کنند؛ آنان کسانی هستند که خدا هدایتشان کرده و آنها خردمندانند.
با این حال، گروهی از مخالفان آزادی بیان، این دلیل روشن را رد می‌کنند و می‌گویند در برخی احادیث آمده که منظور از آیه، تبعیت از قول اهل بیت (علیهم‌السلام) است.
✅ ولی دقت در متون دینی و فضای صدور آن احادیث نشان می‌دهد فرمایش آن بزرگواران چیزی جز تأکید بر همان ظاهر آیه نیست و در شرایطی که کسی جرأت بیان و شنیدن نظری جز قرائت رسمی حکومت از دین نداشت، شیعیان را که سخنی متفاوت شنیدند و آن را احسن یافتند و تبعیت کردند، مصداق این آیه دانسته‌اند.