یکی از موقعیت‌هایی که می‌توان روحیات اجتماعی و آگاهی جوامع را نسبت به حقوق و وظایفشان سنجید، گذرگاه‌های عابر پیاده است.
در ایران اگر به‌احترام «حق» عابری پیاده توقف کنید، معمولاً با تعجب او و بوق و اعتراض خودروهای پشت سر مواجه می‌شوید!
در جامعه‌ای که «حقوق» اولویت ندارد و کارها با زور یا خواهش پیش می‌رود، استبداد، فرهنگی همگانی است.