مادهٔ «وطن»
لَقَدْ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ فِى مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍۢ ۙ وَيَوْمَ حُنَيْنٍ ۙ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنكُمْ شَيْـًۭٔا وَضَاقَتْ عَلَيْكُمُ ٱلْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُم مُّدْبِرِينَ
بیتردید خدا در موقعیتهای فراوانی از شما حمایت کرد؛ بهویژه در روز حنین، آنگاه که از شمار بالایتان شگفتزده شدید، ولی به هیچ درد شما نخورد و زمین با همهٔ فراخیاش بر شما تنگ آمد؛ سپس در حالی که پشت کرده بودید، رویگردان شدید.
مادهٔ «وطن» بهمعنی «استقرار در یک مکان برای ماندن و فعالیت داشتن در آن» است و «موطن» اسم مکان از این ماده است که تقریباً مفهوم «موقعیت» را بیان میکند.