مادهٔ «نسخ»
وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى ٱلْغَضَبُ أَخَذَ ٱلْأَلْوَاحَ ۖ وَفِى نُسْخَتِهَا هُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ
و چون خشم موسی فرو نشست، آن الواح را برگرفت؛ و در نسخهٔ آن، راهبری و رحمتی است برای کسانی که همواره از خداوندگارشان میترسند.
«نسخة» از مادهٔ «نسخ» در اصل بهمعنی «از دست دادن نیرو و اعتبار» است و برای «چیزی که از آن رونوشت گرفته شود» از تعبیر «نسخه» استفاده میشود؛ زیرا با وجود رونوشتهای دیگر، از انحصار خارج شده، ارزش اولیه را از دست میدهد. به هر حال وقتی این واژه بهصورت مطلق برای چیزی بهکار رود و به رونوشتش اشاره نشود، منظور از آن، همان اصل اولیه است. از این تعبیر در آیه استفاده شده تا بر این نکته تأکید شود هدایت و رحمت را باید از نسخهٔ اصلی و تحریفنشدهٔ الواح بهدست آورد.