مادهٔ «منع»

توضیح در ترجمهٔ سوره نساء ۱۴۱

ٱلَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ قَالُوٓا۟ أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَٰفِرِينَ نَصِيبٌۭ قَالُوٓا۟ أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۚ فَٱللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ ۗ وَلَن يَجْعَلَ ٱللَّهُ لِلْكَٰفِرِينَ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا

همان کسانی که شما را رصد می‌کنند و اگر پیروزی خاصی از جانب خدا داشته باشید، گویند: «مگر ما همراه شما نبودیم؟» و اگر حق‌پوشان قسمت خاصی داشته باشند، گویند: «مگر بر شما تسلط نیافتیم و با این حال، در برابر مؤمنان محافظتتان نکردیم؟» پس خدا در روز رستاخیز در میان شما داوری خواهد کرد و خدا هرگز برای حق‌پوشان راه تسلطی بر مؤمنان قرار نخواهد داد.

ترکیب مادهٔ «منع» و «من» به‌معنی «محافظت کردن در برابر کسی یا چیزی» است. همان‌گونه که تعبیر «مانعتهم حصونهم من الله» در آیهٔ ۲ سورهٔ حشر نیز همین مفهوم را بیان می‌کند.