مادهٔ «ملق»

توضیح در ترجمهٔ سوره انعام ۱۵۱

۞ قُلْ تَعَالَوْا۟ أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ ۖ أَلَّا تُشْرِكُوا۟ بِهِۦ شَيْـًۭٔا ۖ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَٰنًۭا ۖ وَلَا تَقْتُلُوٓا۟ أَوْلَٰدَكُم مِّنْ إِمْلَٰقٍۢ ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ ۖ وَلَا تَقْرَبُوا۟ ٱلْفَوَٰحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ ۖ وَلَا تَقْتُلُوا۟ ٱلنَّفْسَ ٱلَّتِى حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلْحَقِّ ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّىٰكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

بگو: «بیایید آنچه را خداوندگارتان بر شما حرام کرده است برایتان تلاوت کنم: اینکه چیزی را شریک او قرار ندهید، و نسبت به پدر و مادر، کاملاً نیکوکاری کنید، و فرزندانتان را از بیم تهیدست کردنی مبهم، نکشید - ما شما و آنان را روزی می‌دهیم - و به زشتی‌ها نزدیک نشوید - چه آشکار باشد و چه پنهان - و شخصی را که خدا محترم شمرده است، جز به‌حق نکشید. آن، چیزی است که شما را بدان سفارش کرده است، باشد که درک کنید.

مادهٔ «ملق» در اصل به‌معنی «خالی و صاف بودن» است و از همین باب برای تهیدستی یعنی خالی بودن دست از اموال به‌کار می‌رود. «املاق» متعدی و نکره است و معنای «تهیدست کردنی مبهم» را بیان می‌کند و بر همین اساس باید ترجمه شود.