مادهٔ «قصد»

توضیح در ترجمهٔ سوره مائده ۶۶

وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا۟ ٱلتَّوْرَىٰةَ وَٱلْإِنجِيلَ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِم مِّن رَّبِّهِمْ لَأَكَلُوا۟ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم ۚ مِّنْهُمْ أُمَّةٌۭ مُّقْتَصِدَةٌۭ ۖ وَكَثِيرٌۭ مِّنْهُمْ سَآءَ مَا يَعْمَلُونَ

ولی اگر آنها تورات و انجیل و آنچه از جانب خداوندگارشان به‌سویشان فرو فرستاده شده بود را بر پا می‌داشتند، قطعاً از بالای سرشان و از زیر پاهایشان می‌خوردند؛ دسته‌ای از آنان با دقت و اعتدال عمل می‌کنند، ولی بسیاری از آنها بد است آنچه انجام می‌دهند.

«مقتصد» از مادهٔ «قصد» به‌معنی «توجه به اقدامی خاص» است که در باب افتعال، مفهوم اختیار و انتخاب به آن افزوده می‌شود و برای کسی به‌کار می‌رود که «با دقت و اعتدال کاری را انجام دهد».