مادهٔ «قرف»

توضیح در ترجمهٔ سوره انعام ۱۱۳

وَلِتَصْغَىٰٓ إِلَيْهِ أَفْـِٔدَةُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْءَاخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوا۟ مَا هُم مُّقْتَرِفُونَ

و تا دل‌های کسانی که به سرای واپسین ایمان نمی‌آورند به آن تمایل یابد و تا آن را بپسندند و تا دست به کاری زنند که اهل انجام آنند.

مادهٔ «قرف» در اصل به‌معنای «نزدیک شدن و احاطه یافتن» است و برای مصادیق گوناگونی چون «دست زدن به کار و انجام دادن آن» و «به‌دست آوردن مال» به‌کار می‌رود. این ماده وقتی به باب افتعال می‌رود، مفهوم «پذیرش و انتخاب در دست زدن به کار» را بیان می‌کند.