مادهٔ «غور»
لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَـًٔا أَوْ مَغَٰرَٰتٍ أَوْ مُدَّخَلًۭا لَّوَلَّوْا۟ إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ
اگر پناهگاه یا مغاک‌ها یا نقبی می‌یافتند، قطعاً افسارگسیخته به‌سویش روی می‌گرداندند.
«مَغَارَات» جمع «مغارة» و اسم مکان از مادهٔ «غور» به‌معنی «فرو رفتن» است و با «غار» به‌معنی «حفرهٔ طبیعی فرو رفته در دل کوه» تفاوت دارد. به‌نظر می‌رسد نزدیک‌ترین معادل فارسی برای این مفهوم، «مغاک» باشد که به‌معنی «جایی فرو شده چون چاه کوچک» است.