مادهٔ «ظهر»
كَيْفَ وَإِن يَظْهَرُوا۟ عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوا۟ فِيكُمْ إِلًّۭا وَلَا ذِمَّةًۭ ۚ يُرْضُونَكُم بِأَفْوَٰهِهِمْ وَتَأْبَىٰ قُلُوبُهُمْ وَأَكْثَرُهُمْ فَٰسِقُونَ
چطور ممکن است، در حالی که اگر آنان بر شما چیره شوند، نه رابطهای طبیعی را در حق شما پاس میدارند و نه پیمانی را؟! با باز کردن دهانشان خشنودتان میکنند؛ با آنکه دلهایشان سر باز میزند؛ و بیشترشان نابهکارند.
مادهٔ «ظهر» وقتی با «علی» بهکار رود بهمعنای «غلبه و چیرگی» است.
هُوَ ٱلَّذِىٓ أَرْسَلَ رَسُولَهُۥ بِٱلْهُدَىٰ وَدِينِ ٱلْحَقِّ لِيُظْهِرَهُۥ عَلَى ٱلدِّينِ كُلِّهِۦ وَلَوْ كَرِهَ ٱلْمُشْرِكُونَ
او کسی است که فرستادهاش را با راهبری و حساب و کتاب درست فرستاد تا آن را بر همهٔ ادیان غالب کند؛ هرچند مشرکان خوش نداشته باشند.
مادهٔ «ظهر» وقتی با «علی» بهکار رود بهمعنای «غلبه و چیرگی» است.