مادهٔ «طوق»

توضیح در ترجمهٔ سوره آل عمران ۱۸۰

وَلَا يَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ هُوَ خَيْرًۭا لَّهُم ۖ بَلْ هُوَ شَرٌّۭ لَّهُمْ ۖ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا۟ بِهِۦ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ ۗ وَلِلَّهِ مِيرَٰثُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ

و کسانی که نسبت به آنچه خدا از افزون‌بخشی خود به آنها داده است بخل می‌ورزند، مبادا بپندارند که آن برایشان بهتر است؛ بلکه آن برای آنها بد است. به‌زودی در روز قیامت آنچه نسبت به آن بخل ورزیده‌اند به دور گردنشان بسته خواهد شد. میراث آسمان‌ها و زمین از آنِ خداست و خدا به آنچه انجام می‌دهید آگاه است.

«تطویق» از مادهٔ «طوق» به‌معنی «پیچیدن و احاطه کردن» است و تعبیر «بستن طوق» یا «به طوق کشیدن» برای «بستن قلاده یا زنجیر به گردن افراد» به‌کار می‌رود.