مادهٔ «شرع»
وَأَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ٱلْكِتَٰبَ بِٱلْحَقِّ مُصَدِّقًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ ٱلْكِتَٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ ۖ فَٱحْكُم بَيْنَهُم بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَآءَهُمْ عَمَّا جَآءَكَ مِنَ ٱلْحَقِّ ۚ لِكُلٍّۢ جَعَلْنَا مِنكُمْ شِرْعَةًۭ وَمِنْهَاجًۭا ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ وَلَٰكِن لِّيَبْلُوَكُمْ فِى مَآ ءَاتَىٰكُمْ ۖ فَٱسْتَبِقُوا۟ ٱلْخَيْرَٰتِ ۚ إِلَى ٱللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًۭا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ
و کتاب را بهعنوان تأییدکنندهٔ آنچه از کتاب که پیش از آن بود و بهعنوان چیزی محیط بر آن، بهدرستی بهسویت فرو فرستادیم؛ پس بر اساس آنچه خدا فرو فرستاده است میان آنها داوری کن و بهجای آنچه از حقیقت نزدت آمده، تابع هوسهایشان مباش. برای هر یک از شما نوعی راه روشن و وسیلهای برای روشنی راه قرار دادهایم، با آنکه اگر خدا میخواست حتماً شما را امتی یگانه قرار میداد؛ ولی اراده کرده تا در آنچه به شما داده است آزمایشتان کند؛ پس در خوبیها از یکدیگر پیشی بگیرید. بازگشت همگی شما بهسوی خداست، آنگاه از آنچه دربارهاش اختلاف داشتید آگاهتان خواهد ساخت.
مادهٔ «شرع» بهمعنی «ایجاد و آغاز راهی روشن» و مادهٔ «نهج» بهمعنی «امر روشن» است که «راه روشن» را نیز شامل میشود. «شرعة» بر وزن فعلة بیانگر نوع راه و «منهاج» بر وزن مفعال، اسم آلت و بیانگر وسیلهٔ روشن شدن راه است.