مادهٔ «زکو»
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ ٱللَّهِ وَأَيْمَٰنِهِمْ ثَمَنًۭا قَلِيلًا أُو۟لَٰٓئِكَ لَا خَلَٰقَ لَهُمْ فِى ٱلْءَاخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ
بهراستی کسانی که پیمان خدا و سوگندهای خود را به بهایی اندک میفروشند، ایشان در سرای واپسین دستاورد اخلاقی ندارند و خدا در روز رستاخیز با آنها سخن نمیگوید و به آنها نگاه نمیکند و رشدیافته و پاکشان نمیسازد و عذابی دردناک خواهند داشت.
مادهٔ «زکو» هم بهمعنی «پاکی» است و هم «رشد».