مادهٔ «خیل»

توضیح در ترجمهٔ سوره نساء ۳۶

۞ وَٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا۟ بِهِۦ شَيْـًۭٔا ۖ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَٰنًۭا وَبِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينِ وَٱلْجَارِ ذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْجَارِ ٱلْجُنُبِ وَٱلصَّاحِبِ بِٱلْجَنۢبِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالًۭا فَخُورًا

و خدا را بندگی کنید و چیزی را شریک او قرار ندهید و نسبت به پدر و مادر، کاملاً نیکوکاری کنید و به نزدیکان و یتیمان و بینوایان و همسایهٔ نزدیک و همسایهٔ دور و هم‌نشین و در راه مانده و آنچه مالکش شدید. به‌راستی خدا کسی را که خودبزرگ‌بین و فخرفروش باشد دوست ندارد.

«مختال» اسم فاعل باب افتعال از مادهٔ «خیل» به‌معنی «حالت و تصور ذهنی» است. این صفت برای کسی به‌کار می‌رود که «در ذهن و خیالش خود را بزرگ و مهم تصور می‌کند».