مادهٔ «حرض»
فَقَٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ ۚ وَحَرِّضِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَكُفَّ بَأْسَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ أَشَدُّ بَأْسًۭا وَأَشَدُّ تَنكِيلًۭا
پس در راه خدا پیکار کن که جز دربارهٔ خودت تکلیفی نداری و مؤمنان را یکدله کن! چهبسا خدا ناملایمات کسانی را که حقپوشی کردند از شما باز دارد. و خدا در پدید آوردن ناملایمات، قویتر و در ایجاد تنگنا و منع، توانمندتر است.
مادهٔ «حرض» بهمعنی «جدا شدن از همهٔ افکار و تعلقات و دل سپردن تنها به یک موضوع» است و وقتی به باب تفعیل میرود، بیانگر قرار دادن دیگران در آن حالت است؛ لذا ترجمهٔ مشهور آن به «تشویق و ترغیب» چندان دقیق نیست و پیام آیه را دربارهٔ ضرورت آمادهسازی روحی مؤمنان برای دل دادن به جهاد، منتقل نمیکند.