مادهٔ «بدأ»

توضیح در ترجمهٔ سوره توبه ۱۳

أَلَا تُقَٰتِلُونَ قَوْمًۭا نَّكَثُوٓا۟ أَيْمَٰنَهُمْ وَهَمُّوا۟ بِإِخْرَاجِ ٱلرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ ۚ أَتَخْشَوْنَهُمْ ۚ فَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخْشَوْهُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

آیا با گروهی که سوگندهایشان را شکستند و عزم خود را بر بیرون کردن این فرستاده جزم کردند - و آنان بودند که نخستین بار بر شما خروج کردند - نمی‌جنگید؟ آیا از آنان می‌ترسید؟! با اینکه اگر مؤمن‌اید، خدا سزاوارتر است که از او بترسید.

مادهٔ «بدأ» در اصل به‌معنی «ظهور آشکار قهری» است و در مقابل «حضور» یا «قعود» و مانند آن به‌کار می‌رود تا نوعی خارج شدن از شهر و خانه و رفتن به بیابان و مانند آن را بیان کند؛ لذا در اینجا می‌توان تعبیر «خروج کردن» را که نوعی کنایه از «جنگیدن» است، به‌عنوان معادلش در نظر گرفت.