مادهٔ «بجس»

توضیح در ترجمهٔ سوره اعراف ۱۶۰

وَقَطَّعْنَٰهُمُ ٱثْنَتَىْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًۭا ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسْتَسْقَىٰهُ قَوْمُهُۥٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْحَجَرَ ۖ فَٱنۢبَجَسَتْ مِنْهُ ٱثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًۭا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍۢ مَّشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْغَمَٰمَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقْنَٰكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

و آنان را به دوازده تیرهٔ گروه‌گروه تقسیم کردیم و به موسی هنگامی که قومش از او آب خواستند وحی کردیم: «با عصایت به آن سنگ بزن»؛ پس دوازده چشمه از آن بیرون جهید، به‌گونه‌ای که هر گروهی از مردم آبشخور خود را می‌شناخت؛ و ابر سفید را سایه‌بان آنها قرار دادیم و منّ و سلوى را بر ایشان فرو فرستادیم؛ «از چیزهای پاکیزه‌ای که روزیتان کردیم بخورید»؛ و به ما ستم نکردند، بلکه به خودشان ستم می‌کردند.

مادهٔ «بجس» به‌معنی «گشوده شدن چیزی و بیرون زدن آب از آن» است.