مادهٔ «کفالت»

توضیح در ترجمهٔ سوره نساء ۸۵

مَّن يَشْفَعْ شَفَٰعَةً حَسَنَةًۭ يَكُن لَّهُۥ نَصِيبٌۭ مِّنْهَا ۖ وَمَن يَشْفَعْ شَفَٰعَةًۭ سَيِّئَةًۭ يَكُن لَّهُۥ كِفْلٌۭ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ مُّقِيتًۭا

هر کس اعمال نفوذ نیکویی انجام دهد، قسمتی از آن خواهد داشت و هر کس اعمال نفوذ بدی انجام دهد، سهم معینی از آن خواهد داشت. و خدا همواره بر هر چیزی توانبخشی دارد.

«کفل» صفت از مادهٔ «کفالت» است که در اصل مفهوم «تعهد در قبال هزینه یا بدهی فردی دیگر» را بیان می‌کند و از آنجا که این تعهد باید دقیقاً به‌اندازهٔ آن بدهی باشد، از این صفت برای بیان هر نوع «سهم معین» نیز استفاده می‌شود. «نصیب» نیز قسمتی تعیین‌شده است، ولی چنین دقتی در اندازهٔ آن وجود ندارد؛ لذا در این آیه برای شفاعت نیکو از «نصیب» و برای شفاعت بد از «کفل» استفاده شده است.