مادهٔ «وقف»
وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذْ وُقِفُوا۟ عَلَى ٱلنَّارِ فَقَالُوا۟ يَٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّنَا وَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ
و شگفتا اگر ببینی هنگامی که با آتش مواجهشان میکنند؛ آنگاه میگویند: «ای کاش بازگردانده میشدیم و نشانههای خداوندگارمان را دروغ نمیشمردیم و از مؤمنان بودیم.
مادهٔ «وقف» وقتی با «علی» بهکار میرود، مفهوم «اشراف و آگاهی پیدا کردن» را میرساند و مجهول شدنش بیانگر حالتی است که کسی را نسبت به چیزی آگاه کنند. در تعابیر رایج فارسی برای بیان این مفهوم از «مواجه کردن» استفاده میشود.