مادهٔ «وطء»

توضیح در ترجمهٔ سوره توبه ۳۷

إِنَّمَا ٱلنَّسِىٓءُ زِيَادَةٌۭ فِى ٱلْكُفْرِ ۖ يُضَلُّ بِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُحِلُّونَهُۥ عَامًۭا وَيُحَرِّمُونَهُۥ عَامًۭا لِّيُوَاطِـُٔوا۟ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ فَيُحِلُّوا۟ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ ۚ زُيِّنَ لَهُمْ سُوٓءُ أَعْمَٰلِهِمْ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْكَٰفِرِينَ

جز این نیست که تأخیر انداختن ماه حرام، نوعی افزودن بر حق‌پوشی است که با آن، کسانی که حق‌پوشی کرده‌اند به گمراهی می‌افتند. یک سال حلال اعلامش می‌کنند و یک سال حرامش می‌شمرند تا با تعداد آنچه خدا حرام کرده انطباق دهند؛ درنتیجه، آنچه را خدا حرام کرده حلال می‌کنند. کارهای بدشان برایشان آراسته شده است؛ و خدا گروه حق‌پوشان را راهبری نمی‌کند.

«يُوَاطِئُوا» از مادهٔ «وطء» در اصل به‌معنی «برتری و تسلط یافتن» است و بر همین اساس برای مفاهیمی چون «پایمال کردن» و «نکاح کردن» به‌کار می‌رود. اگر بخواهیم این واژه را بر این مبنا ترجمه کنیم باید بگوییم: «تا شمارش آنچه خدا حرام کرده را پایمال کنند.» ولی ازآنجاکه در منابع لغت، معنای «منطبق کردن» را نیز برای این واژه ذکر کرده‌اند و تقریباً همهٔ مفسران و مترجمان، آیه را مطابق این معنی فهمیده‌اند، با آن مخالفت نکردیم.