مادهٔ «هلّ»
إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ ٱلْمَيْتَةَ وَٱلدَّمَ وَلَحْمَ ٱلْخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ بِهِۦ لِغَيْرِ ٱللَّهِ ۖ فَمَنِ ٱضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍۢ وَلَا عَادٍۢ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌ
بهراستی که فقط مردار و خون و گوشت خوک و آنچه خونش برای جز خدا ریخته شده باشد بر شما حرام شده است؛ اما اگر کسی ناچار شود، در حالی که زیادهخواه و تجاوزگر نباشد، پس تقصیری بر گردنش نیست و قطعاً خدا آمرزنده و مهربان است.
برخلاف نظر اغلب مترجمان، «اهلّ» از مادهٔ «هلّ» و بهمعنی «یکباره ریختن» است و منظور از آن در ذبح حیوانات، «ریختن خون» آنهاست.